Bir gece yarısı, üyesi olduğum 40haramiler fotoğraf  grubundan

“ Hindistan’a gidiyoruz” diye mesaj geldiğinde hemen cevapladım “ Geliyorum” ..

40 Renk Projesi’nin Amacı; hızla değişen dünyayı bir nebze olsun belgeleyip gelecek kuşaklara aktarabilmek. Adı gibi 40 geziden oluşacak olan bu proje ile Dünya’nın çok değişik, renkli ve farklı kültürlerini fotograflar ile belgeleyip paylaşacaktık .

Hindistan projenin ilk durağıydı 40 ına da gitmeye tabii ki fırsatım olmazdı ama Hindistan çok merak ettiğim bir ülkeydi

Nasıl olacaktı?Bilmiyordum?Bütçem uygun mu ?

Çocuklarımı nasıl 10 gün bırakırım ?

Cem ‘in programı uyar mı ?

Bir sürü soruyla yattım .

Ertelenecek gibi değildi benim için şu dönemde

Hindistan Macerası, bi’ yolunu bulacaktım elbet .

Bütçe zor da olsa ayarlandı.

Anacığım herzaman ki gibi koştu imdadıma ,

“Anne”leri yokken “AneAnne “oldu yavrularıma .

Cemo’cum hep en büyük desteğim “Git “dedi.“Merak etme hallederiz “

Babam da kendi sağlık derdi’yle uğraşırmış meğerse dönünce anladım..

O da verdi konserveleri yanıma

“Madem vazgeçmiyorsun bari aç kalma oralarda “

Doruk’la Derin’im de

“Çok özleriz ama idare ederiz Anne ”dediler ya

Hadi bismillah ..

Gerçek bir maceraydı ..

Bu kadar renk , bu kadar insan hali  ,bu kadar güzel ,bu kadar çirkin , bu kadar pis ,bir o kadar gerçek , bu kadar heyecan verici herşeyi birarada bulabileceğim tek ülkeydi sanırım Binlerce fotoğraf çektik .

”Ne işim var burda dediğim AN’lar oldu .

Bugünlerde  ;

Hangi fotoğrafımı,

Hangi duygumu paylaşsam derdine düştüm .

Yoksulluğun ,pisliğin içindeki güzellliklere

odaklanmaya çalıştım genellikle.

Bazen de anladımki ;

Benim pislik dediğim yerde ışık var insanların gözünde …

Bu 9 günden 9 ,19 ,99 hikaye çıkar ;

Sokaklar, İnsanlar , Çocuklar , Kutsal saydıkları İnekler ,Maymunlar,Ganj nehri

Sadhular , Kumbh Mela Festivali ,Rikşalar,Yogi babalar ,Bindiler……………

İlk paylaşımlarıma HindİNSAN dedim ,

İnsan’ın ulusu yok aslında ,tüm çocuklar aynı bakıyor büyürken ,

Sonrasında yaşam şekli ,doğanın getirdikleri vs …

hepimiz aynıyız diye düşündüm..

Birkaç fotoğraf paylaştım beni etkileyen .

Bazılarında Photo-Graphy ‘nın temel özelliklerini hiçe sayarak sadece duygu..

Bazılarında daha çook öğreneceğim şey olan teknik detaylara dikkat ederek çektiğim kareler ..

Bir kısmına burdan bakabilirsiniz şimdilik

“Anlatılmaz Yaşanır” dedikleri Hindistan’dan daha çok seri çıkacak paylaşacağım zaman içinde…

Mart-2010